Nagrody Prezydenta Gdyni dla artystów Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru.
23 marca, przed premierą „Bankietu” Witolda Gombrowicza w reżyserii Tadeusza Bradeckiego, pani wiceprezydent Katarzyna Gruszecka – Spychała wręczyła na scenie Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza nagrody Prezydenta Gdyni z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, za wybitne kreacje artystom gdyńskich teatrów.
Z Teatru Miejskiego nagrody otrzymali:
W kategorii rola żeńska:
Beata Buczek – Żarnecka za olśniewającą Pamelę Willey w „Hotelu Westminster” w reżyserii Bogdana Cioska, dwie hipnotyzujące role: Helli i Doktora Strawinsky’ego w „Mistrzu i Małgorzacie” w reżyserii Jacka Bały i niezwykle poruszającą rolę Żony w „Zabójstwie króla” Piera Paola Pasoliniego.
Niekwestionowana królowa naszej sceny. W rolach głównych powoduje, że nie można oderwać od niej wzroku, w pomniejszych kradnie uwagę publiczności. W komediowych rozczula, w dramatycznych głęboko porusza. Jako Pamela Willey bawi zdecydowaniem i zachwyca wdziękiem, jako Doktor Strawinsky przeraża i rozśmiesza do rozpuku. Jako Żona w dramacie Pasoliniego, zachowuje godność w obliczu szaleństw swojego męża, jest pełną zrozumienia damą, cierpiącą w milczeniu w imię wyższych racji, skupioną i gotową na pojednanie nawet kosztem swoich pragnień. Z każdą rolą coraz bardziej zaskakująca aktorsko dla widzów, którzy śledzą jej karierę na naszych deskach od ponad dwudziestu lat.
W kategorii rola męska:
Dariusz Szymaniak za rolę Ojca w „Zabójstwie króla” Piera Paola Pasoliniego w reżyserii Krzysztofa Babickiego.
Aktor charakterystyczny i charyzmatyczny. O głębokim głosie, skupionej twarzy, wystudiowanym ruchu scenicznym. Z każdej, nawet najmniejszej roli, stworzy perełkę, a z roli głównej – prawdziwy klejnot. Jako Ojciec w dramacie Pasoliniego w tym mocnym, poruszającym tekście oskarżanym o obrazę moralności, rysuje postać głęboko tragiczną, przepełnioną wątpliwościami, poszukującą sensu. Chcąc wyrwać się z rodzinnego labiryntu zadaje pytania o Boga, kondycję seksualną, wikła się w skomplikowaną relację z synem, błądzi, szuka rozwiązań. To wymagająca precyzji roli oparta na ogromnej ilości trudnego tekstu, który Dariusz Szymaniak opanowuje doskonale, mistrzowsko żonglując jego znaczeniami. Rola godna uwagi i docenienia, ponieważ wymaga od aktora ogromnej kondycji psychicznej i warsztatu. Rola marzenie, ale i wyzwanie, któremu aktor podołał w sposób imponujący.
W kategorii rola męska:
Maciej Wizner za trzy zróżnicowane role: Romea w „Romeo i Julii” Williama Szekspira w reżyserii Krzysztofa Babickiego, Syna w „Zabójstwie króla” Piera Paola Pasoliniego w reżyserii Krzysztofa Babickiego i Kelnera Chińczyka w „Hotelu Westminster” Raya Cooneya w reżyserii Bogdana Cioska.
Aktor niezwykle plastyczny i skłonny do zaskakujących metamorfoz. Znakomity zarówno w rolach dramatycznych jak i komicznych, obdarzony wspaniałymi umiejętnościami ruchowymi. Dla roli gotów podjąć każde wyzwanie. Swoje kreacje buduje precyzyjnie.
Jacek Sieradzki:- „On jako Romeo poczuł się chyba dobrze, mimo że na scenie jest już, chwalić Boga, z górą dziesięć lat, najpierw w Katowicach, teraz w Teatrze Miejskim im. Gombrowicza w Gdyni. Nie znać po nim wieku? Przesada: znać, ale w najkorzystniejszy sposób, gdy młoda aparycja i wigor idzie w parze z doświadczeniem. I gdy najskuteczniej zdobywa się widza, zderzając swobodę i pogodę, by tak rzec wpisaną w każdy ruch i gest – z dramatycznym wyzwaniem. Tak jest w „Kursku” Pawła Huellego i Krzysztofa Babickiego, gdzie jest jednym z marynarzy gotujących się na podwodną śmierć, tak było w „Locie nad kukułczym gniazdem” czy w bodaj najciekawszych „Biesach”: od jego szczerego i niewinnego zapału do zbrodniczych manipulacji przechodziły tam ciarki. A w tragedii Szekspira Babicki pomógł mu, przenosząc konflikt rodów Werony we współczesną plemienność (kibolstwo), więc nie wbijając go w historyczny kostium. Jest dzisiejszym, dalece nie dzieciakowatym zabijaką, który się zakochał i wierzy się w tę miłość”. w: „Subiektywny spis aktorów teatralnych”, Edycja dwudziesta szósta, wrzesień 2018 za: http://www.e-teatr.pl/pl/statyczne/ssat26.html
W kategorii reżyseria:
Jacek Bała za adaptację i reżyserię spektaklu „Mistrz i Małgorzata”
W 2015 roku wyreżyserował w Teatrze Miejskim „Amadeusza” Sheffera, w 2017 roku „Balladynę” Słowackiego, w 2018 po raz trzeci wziął się za bary ze światową klasyką, z przeniesieniem na gdyńską scenę legendarnej powieści „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa. Obdarzony niezwykłą wyobraźnią młody wizjoner, który do powieści wszech czasów autorstwa Michaiła Bułhakowa podszedł z niesłychaną precyzją, uwagą i czułością. Biorąc na warsztat kultową powieść XX wieku podjął się ogromnego wyzwania, a stworzył dzieło skończone, monumentalne, poruszające i uniwersalne. Ogromna praca i imponująca wizja przekładająca się na poziomy inscenizacyjne i grę aktorską czynią ze spektaklu w reżyserii Jacka Bała przedstawienie, które jest teatrem w czystej, fascynującej postaci.
11 stycznia, po spektaklu „Misery”, zapraszamy na spotkanie z udziałem obsady, prowadzone przez Roberta Ziębińskiego, w trakcie którego przyjrzymy się narodzinom jednej z najważniejszych powieści o mrocznej stronie sławy.
Trudno nam dobrać słowa, które będą wystarczające, by móc Go pożegnać. Nie chcemy się żegnać. Chcemy pamiętać. Jego wrażliwość, talent, spokój, uważność, wizjonerstwo, człowieczeństwo.
Trudno uwierzyć, że mija już kolejny rok, jak odszedł od nas Paweł Huelle, przyjaciel teatru, wieloletni kierownik literacki i dramaturg w naszym zespole.